heilbrigður
lo
hann er heilbrigður, hún er heilbrigð, það er heilbrigt; heilbrigður - heilbrigðari - heilbrigðastur
|
| |
framburður | | | beyging | | | heil-brigður | | | med god helse, sunn, sykdomsfri | | | hún eignaðist heilbrigt barn | | |
| | hun fikk et sunt og friskt barn |
| | | heilbrigð skynsemi | | |
| | sunn fornuft |
|
|