PÓLSKA orðabókin
Stofnun Árna Magnússonar í íslenskum fræðum
veldu orðabók:
sérstæður lo info
 
framburður
 beyging
 sér-stæður
 1
 
 (óvenjulegur)
 særegen, særmerkt, spesiell
 í bænum eru tvær mjög sérstæðar kirkjur
 
 i byen er det to helt særmerkte kirker
 móðurbróðir minn er sérstæður persónuleiki
 
 onkelen min er en spesiell type
 2
 
 málfræði
 predikativ
 sérstætt lýsingarorð
 
 predikativt adjektiv
 sérstætt fornafn
 
 pronomen brukt substantivisk
 sbr. hliðstæður
© Stofnun Árna Magnússonar í íslenskum fræðum, Árnagarði við Suðurgötu, 101 Reykjavík