eftirlátssamur
adj.
hann er eftirlátssamur, hún er eftirlátssöm, það er eftirlátssamt; eftirlátssamur - eftirlátssamari - eftirlátssamastur
|
| |
uttal | | | böjning | | | eftirláts-samur | | | ettergivende, føyelig, medgjørlig | | | ég er kannski of eftirlátssöm að leyfa þér þetta |
|